Рух күші диагноздан күштірек: Футбол жаттықтырушысының шабыттандыратын әңгімесі

 Жыл санап спортта табысқа жеткен мүмкіндігі шектеулі жандардың саны артып келеді. Барлық кедергілерге қарамастан, бұл адамдар жоғары бәсекелестік ортада нәтижелерге қол жеткізуде. Әлбетте, бұл көпшіліктің таңданысын тудыратыны ақиқат."Шектеу мида ғана" деп біледі бүгінгі кейіпкеріміз. Ол УЕФА D санатындағы лицензиясы бар инклюзивті адамдарға арналған футбол жаттықтырушысы Алмаз Асылбекұлы. Оның спортта жүріп өткен жолы көпшілікке өнеге болары анық. 

Футболға келу жолыңыз қалай басталды? Диагноздың арманыңызға кедергі емес екенін қай кезде түсіндіңіз?

— Мұның жауабы қиын емес. Мен бұл спорт түрін бала кезімнен бері жақсы көремін. Диагнозыма қарамастан, мен әрқашан ойнағым келді. Уақыт өте келе, егер сізде ниет пен табандылық болса, диагноз кедергі бола алмайтынын түсіндім. Ең бастысы, егер сіз бір нәрсені шынымен жақсы көрсеңіз, оны қандай жағдай болмасын жалғастырасыз. Міне, футбол маған осылай әсер етті».

Футболдың сіз үшін жай ғана хобби емес, өміріңіздегі үлкен сынақ әрі жауапкершілік екенін қашан түсіндіңіз?

— Басқа балаларға футбол арқылы көмектесе бастаған кезде. Сол кезде мен тек ойнап қана қоймай, жаттықтырушы болғым келетінін түсіндім. Ойыншыларыма жаңа нәрселерді үйрету және дағдыларыммен бөлісу маған қатты ұнады; сол сәттер маған қуаныш сыйлады, содан кейін бұл одан да көп нәрсеге әкелуі мүмкін екенін түсіндім. Мен жаттықтырушылық пен футболдың тек хобби емес, өмірімнің толыққанды бөлігі екенін түсіндім. Басқалармен жұмыс істеудің арқасында мен сол адамдардың да қалай табысқа жеткенін көрдім және қуанбай тұра алмадым.

Спорт сіздің бойыңызға сіңірген ең маңызды қасиет қандай? Ол қасиет өмірде сізге қалай көмектесіп жүр?

— Табандылық. Спорт маған қиындықтарға қарамастан, бас тартпауды және мақсаттарыма жетуді үйретті. Алда қандай кедергілер тұрса да, дауылға төтеп беріп, қабілеттеріңізді көрсету керек. Бұл спортта табысқа жетудің жалғыз жолы. Бұл тек спортқа ғана емес, жалпы өмірге де қатысты. Маңызды сәттерде табандылық таныту - мықты адамның белгісі.

D деңгейлі жаттықтырушы лицензиясы бойынша оқу қалай өтті? Оқу барысында өзіңіз үшін қандай жаңа білім мен тәжірибе жинадыңыз?

—  Оқыту барысы өте қызықты әрі пайдалы өтті. Осы уақыт ішінде көптеген жаңа білім алып, кәсіби көкжиегімді кеңейттім. Ең бастысы – теориялық біліммен қатар, іс жүзінде қолдануға болатын құнды тәжірибе жинадым. Бүгінде сол тәжірибе күнделікті жұмысымда үлкен көмегін тигізіп жүр.

Әсіресе, өз ісінің білікті мамандарынан тәлім алып, олардың тәжірибесімен танысу мен үшін баға жетпес мүмкіндік болды. Сол ұстаздарыма және осындай мүмкіндік сыйлаған өмірге шынайы ризамын.

Оқу барысында жаттықтырушы мамандығының қаншалықты үлкен жауапкершілік пен еңбекті талап ететінін тереңірек түсіндім. Қазір өзім де жаттықтырушы ретінде жұмыс істей бастағандықтан, мұның қаншалықты күрделі әрі жауапты кәсіп екенін күн сайын сезініп келемін. Адамды жаттықтырып, оның дамуына жауап беру оңай емес, бірақ дәл осы жауапкершілік бұл мамандықтың маңызын арттыра түседі.

Сіз өз оқуыңызда қандай да бір арнайы әдістерді қолданасыз ба?

— Иә. Мен әрбір оқу сабағын балалардың мүмкіндіктеріне бейімдеуге тырысамын. Әрбір адам ерекше, және мен мұны оқу кезінде ескеремін. Мен сондай-ақ әр балаға жеке тәсіл ұсына аламын. Өйткені, оқу процесіндегі ең маңыздысы - әркімнің мүмкіндігінше жайлы және көңілді болуы. Бұл болашақта әсерлі нәтижелерге жетудің және дамудың жалғыз жолы.

Балалармен жұмыс істегенде жеке тәжірибеңіз көмектесе ме?

— Әрине. Жеке тәжірибем маған жұмыс істейтін адамдарымды жақсы түсінуге көмектеседі. Өзім футбол ойнап, ойнауды жалғастыра отырып, ойыншыларымның қалауларын және олардың қаншалықты еңбек етуге дайын екенін түсіне аламын. Қарапайым тілмен айтқанда, өзімді олардың орнына қоя аламын. Жеке тәжірибем болмаса, бәрі әлдеқайда қиын болар еді.

Бапкердің негізгі миссиясы не?

— Баланың өзіне сенуіне, әлеуетін ашуына және спорттан ләззат алуына көмектесу. Бапкер – адамға қолдау көрсетудің бір түрі. Олар маңызды кеңестер беретін, балаға сенімділік сыйлайтын және осылайша олардың қабілеттерін ашуға көмектесетін адам, бұл оларға өмірде де, спортта да сөзсіз көмектеседі. Ең бастысы, бапкер дұрыс сөздерді тауып, баланы жұмыс істеуді және жаттығуды жалғастыруға шақыруы керек.

Мүмкін, церебралды сал ауруына шалдыққан балалардың ата-аналарына айтар сөзіңіз бар шығар? Оларға жеткізгіңіз келетін ең басты ой қандай?

— Балаңызды спортқа беруден қорықпаңыз. Футбол балаларға физикалық тұрғыдан ғана емес, сонымен қатар оларды сенімдірек және бақытты етеді. Спорттың арқасында балалар әлдеқайда тәртіпті және рухани жағынан күшті болады. Негізгі ой - балаңыз спортпен кез келген адамнан гөрі көбірек айналысуға лайық. Сүйікті ісімен айналысып, талмай еңбек ету арқылы олар міндетті түрде жетістікке жетеді.

Өз кезегімде, балаларға айтар ең басты тілегім – диагноздың сіздің өміріңізді айқындауына жол бермеңіздер. Өзіңізге сеніңіздер, өздеріңізді дамытыңыздар және ешқашан берілмеңіздер. Табандылық танытыңыздар, өйткені дәл осы қасиет маған өз ісімді жалғастыруға күш береді және болашақта сіздерге де көмектесетініне сенімдімін. Табандылық алғашында мүмкін емес болып көрінген мақсаттарға жетуге және үлкен жетістіктерге қол жеткізуге мүмкіндік береді.